|
Onze groep werd opgericht op 2 april 1952. Ook eerder was in Heeze al een scoutinggroep actief geweest. Na enkele jaren werden de activiteiten gestopt. Een aantal van mensen van die tijd was ook later weer betrokken bij de oprichting van de huidige groep. Hoewel de namen veel mensen niets zullen zeggen, willen wij hier toch enkele van die mensen noemen: Gerrit van Dijk was bijvoorbeeld de eerste voorzitter, Karel van Lierop, de eerste hopman. Toon van Gaalen is vele jaren op allerlei functies actief geweest. Zoals zo vaak met dit soort verenigingen, heeft Scouting St. Nicasius in het verleden niet al te vaak de krant of het plaatselijk weekblad gehaald. In de knipsels is althans weinig te vinden. Dit betekent voor ons, dat we nieuws over het ontstaan en de groei van de groep uit de overlevering moeten halen. De groep was in oorsprong een specifieke jongensgroep die aangesloten was bij de Katholieke Verkenners. Na enige omzwervingen werd tenslotte een permanente huisvesting gevonden aan de Muggenberg. De ondergrond was in die tijd nog eigendom van Baron van Tuijll van Serooskerken en het gebouw van de St. Martinusparochie. De blokhut werd overigens in 1959 gebouwd. Tot aan de zeventiger jaren was de invloed van de kerk nadrukkelijk aanwezig De groep had een geestelijk adviseur en wanneer je verkenner wilde worden, moest je toch minstens ook misdienaar worden of andersom. Een niet katholiek kon eigenlijk niet bij de groep komen Na de fusie van alle Nederlandse Scouting organisaties tot één Scouting Nederland, bleef de groep de oorspronkelijke katholieke signatuur wel houden, maar werd conform de voorschriften van Scouting Nederland wel overgegaan naar een open groep. Dit betekent, dat Scouting niet meer kijkt naar kleur, ras of geloof. Het Kind is binnen Scouting het belangrijkste wat er is. Het is niet voor niets dat Scouting als een van de eerste organisaties het verdrag van de Rechten van het Kind heeft getekend en nauw verbonden is met Unicef Dit heeft tot gevolg gehad, dat scouting niet meer direct betrokken is bij kerkelijke activiteiten, maar zeer wel aan levensbeschouwing doet. De "oude" katholieke signatuur blijft voor de groep belangrijk hetgeen blijkt uit de naam, de aanwezigheid van het kruis en Mariabeeld in de blokhut en de kapel voor de blokhut. Zij hebben meer dan alleen maar een nostalgische waarde! Aan het einde van de zestiger en het begin van de zeventiger jaren stond de wereld bijna op zijn kop. Een groot aantal veranderingen in de maatschappij kondigde zich aan. Ook Scouting merkte de gevolgen. In het hele land deed zich een ledenverlies voor. In Heeze telde de groep medio 1974 nog slechts circa 60 leden inclusief de leiding. De financiële positie was niet rooskleurig. Het roer moest dus om. Scouting ging de concurrentie met anderen aan. Op 2 april 1977 werd het vijfentwintig jarig bestaan gevierd. De groep ging dat jaar voor het eerst met alle speltakken op kamp. Het kamp vond plaats in Brunssum. Doordat er voor de gidsen geen leiding meer was, is in 1979 de fusie van gidsen en verkenners gekomen. Eerst werd er proef gedraaid, later bleek dit goed te gaan en werden de kabouters bij de welpen gevoegd. Dit vond plaats in 1981\ 1982. In Heeze bestond in 1979 ook kabouters en gidsen, dit waren toen alleen meisjes. Wij waren toen een van de eerste die gemengd draaiden, nu enkele jaren later is er speciaal spelaanbod en verzamelnamen zoals scouts, esta’s, explorers voor speltakken die gemengd draaien. Wij hebben de oude namen aangehouden. De groep kwam weer in de lift en het ledental bleef groeien. Nadat aan de oude blokhut enkele verbeteringen waren aangebracht, werd deze op een gegeven moment toch echt te klein. Er werden plannen gemaakt, waarbij er op gelet werd, dat in een nieuw gebouw de sfeer van het oude gebouw behouden bleef Immers ook de werkers van het eerste uur moesten zich nog thuis voelen. 2 april blijft in de groep een magische datum. Want rond die dag in 1985 werd de blokhut opnieuw geopend. Er stond een gebouw met wasgelegenheid, nieuwe toiletten, een moderne keuken en een grote stafhoek. Inmiddels waren ondergrond en gebouw ook volledig in eigendom van de stichting gekomen. De groep bleef groeien en de ene verbouwing was nog niet gerealiseerd of aan de volgende werd gedacht. Vanaf de oprichting hadden de rowans (De rowans zijn RA (= rowanafdeling) 19, de pivo’s heten de Robin Hood stam.) een eigen basis gehad. Een houten gebouw, dit gebouw voldeed niet meer, was te klein en had behoorlijk veel te lijden gehad van weer en wind. Bij het veertig jarig bestaan in april 1992 kon de groep trots het volgende gebouw openen. Het gebouw ging niet alleen maar meer de rowans huisvesten, maar ook de bevers. In 1990 zijn bij ons de bevers opgericht en toen was de groep zoals hij nu is. Er kwam een grote materialenberging en om aan alle voorschriften te kunnen voldoen vier extra toiletten en twee douche ruimtes met wasgoot met in iedere doucheruimte 4 doorloop douches. Het ledenaantal was inmiddels gestabiliseerd en bleef vanaf die tijd schommelen tussen 170 en 180. De groep kende nog even een piek van 210 leden, maar er is bewust voor gekozen om het aantal leden te koppelen aan de beschikbare leiding. Bij voldoende kader zal de groep ook in de toekomst weer met circa 200 leden (inclusief kader) blijven werken. |
KLIK OP DE POSTER ! 
